Het is dertig jaar geleden dat ik mijn eerste echte stappen zette in de bioscoopsector. In 1993 begon ik mijn loopbaan als stagiair bij Disney. Bij Buena Vista International om precies te zijn. De filmdistributeur die toen net in Nederland begon met een eigen bioscooptak. Volgens mij was ik de eerst stagiair die voor toenmalig MD Paul Zonderland en marketingmanager Eline Danker aan de slag mocht.
Ik weet nog veel uit die periode. Want stagelopen bij Disney maakte diepe indruk op dit groentje. Zo weet ik nog dat ik voor de eerste keer een Disney-dag voor bioscoopexploitanten uit het hele land mocht meemaken. Ik mocht er voor naar Amersfoort, de stad waar ik tot op dat moment nog nooit was geweest. Naar het Grand Théâtre, een bioscoop waar ik tot op dat moment nog nooit was geweest. De bioscoop was het vlaggenschip van Jogchem's Theaters, waar de broers Jan en Wil van Dommelen de directie vormde.
Grand Théâtre nu Vue Amersfoort / Foto Jeroen Huijsdens
Ik was best onder de indruk. De Grand, zoals het theater kortweg werd genoemd, was een hele fijne bioscoop. Zo veel fijner dan ik gewend was. Zaal 1 en 2 hadden voor die tijd al goede zichtlijnen en lekkere stoelen én een supergroot scherm.
Je moet je beseffen dat Nederland in die tijd nog aan de vooravond van de bioscooprevolutie stond. Er werd nog 35mm vertoond en Dolby, DTS en SDDS moesten de strijd om digitaal bioscoopgeluid nog leveren. Stadium seating was nog niet ingeburgerd en van recliners - luxe elektrisch verstelbare stoelen - had nog niemand gehoord. En er was die bijzondere bar op de eerste verdieping, een bar met open haard.
Ik heb mij sinds die eerste keer altijd heel erg thuis gevoeld in die bioscoop. En bracht er in de jaren daarna nog heel vaak een bezoek aan. Voor mij is de Grand echt een van de iconen van Amersfoort.
Waar gaat dit heen? Waarom opeens dit verhaal uit de oude doos?
Nou, afgelopen weekend vierden wij de 21e verjaardag van onze zoon Olivier. Daarvoor parkeerden we de auto in het centrum van Amersfoort, de stad waar we inmiddels alweer vele jaren met plezier wonen. Dat parkeren deden we in dezelfde parkeergarage waar ik dertig jaar geleden ook inreed, toen op weg naar de bioscoop aan de Snouckaertlaan. En dat vertelde ik onze zoon.
Vandaag stuurde hij een foto vanaf zijn werk. Want vandaag is hij gestart als supervisor bij Vue Amersfoort. Inderdaad, bij de bioscoop die de mensen in Amersfoort nog steeds kennen als het Grand Théâtre, maar onderdeel is van Vue Nederland. En de bioscoop waar ik dertig jaar geleden voor de eerste keer binnenliep op weg naar het begin van een bijzonder filmavontuur. Zo gaan die dingen dus...
