De senator in kwestie was Chris Dodd, tegenwoordig de baas van de Amerikaanse lobbygroep MPAA. Hij drukte de exploitanten eind juni op het hart dat de filmplannen van de Europese Commissie om tot één Digital Single Market te komen desastreus zijn voor Europa. Het gaat volgens onderzoek leiden tot 37% minder Europese films.
Waarom zouden de Amerikanen zich daar druk om maken? Des te meer ruimte voor Hollywood, nietwaar? Nee. Film maken is tegenwoordig een internationale aangelegenheid en het belang daarvan moet niet worden onderschat, aldus Dodd.
De senator doet natuurlijk niks wat niet goed is voor zijn studio's, maar gelijk heeft hij wel. Film is iets internationaals. Film spreekt een universele taal. We kunnen er emoties mee uitdrukken die iedereen begrijpt, en er waarden uit andere culturen mee in beeld brengen. En er wordt geld mee verdiend op een wereldwijde markt.
Dat film niet ophoudt bij de grens merken we ook in ons eigen land. Paul Verhoeven moest naar Frankrijk uitwijken om Elle te kunnen maken. Martin Koolhovens Brimstone is een internationalere exercitie dan je wellicht denkt. En dankzij de Netherlands Film Production Incentive komt Hollywood ook naar Holland. Christopher Nolan streek neer bij Urk en Samuel L. Jackson en Ryan Reynolds filmden in de straten van Amsterdam.
Ook in Barcelona, waar CineEurope eind juni plaatsvond (en waar Chris Dodd zijn keynote uitsprak), merkte je in wat voor internationaal georiënteerde markt onze sector opereert. Er waren exploitanten uit Rusland, De Verenigde Arabische Emiraten en ja, zelfs uit Tanzania. Je hoorde er verhalen over de verkoop van grote internationale bioscoopketens door nog grotere ketens. En dat de internationale markt inmiddels verantwoordelijk is voor zo'n 75% van de bioscoopomzet van Hollywood.
Is het vreemd dat in die internationale, soms zo ongrijpbare, grote wereld, een tegenreactie komt? Eentje die tot Brexit leidt! Tot populistische leiders die hun kiezers voorhouden dat het veiliger en beter is om grenzen te trekken en te proberen terug te keren naar vroeger tijden? Begrijpelijk? Ja. Realistisch? Nee. Onze toekomst en die van onze kinderen speelt zich af op een internationaal doek. We moeten vooruit en niet terug.
Deze tekst verscheen eerder als redactioneel voorwoord in Holland Film Nieuws #131.
