BLOG LA LA LAND © independent films-1

De persoonlijke blik

Elke keer als ik de afgelopen jaren een optelsom maakte van de films die ik dat jaar op het grote doek had gezien, kwam ik tot een teleurstellende conclusie. Het waren het er altijd veel minder dan ik mijzelf had voorgenomen.


Oké, ik ga nog altijd vaker naar de film dan de gemiddelde Nederlander. Maar dat is dan ook niet zo heel erg moeilijk. In 2015 lag de gemiddelde bezoekfrequentie op het voor een liefhebber onvoorstelbaar lage 1,9 keer per jaar. Zelfs aan de vele malen realistischere frequentie van vier à vijf keer per jaar zou ik nog zware ontwenningsverschijnselen overhouden. Ik kan me er gewoon niks bij voorstellen.

In 2016 kwam ik (tot het moment van dit schrijven) op 73 films die ik in de bioscoop of het filmtheater heb gezien. En daar kunnen sommige familieleden en enkele van mijn meest dierbare vrienden zich dan weer geen voorstelling van maken.

Het waren er in 2016 in ieder geval beduidend meer dan in pakweg 2013 en 2014. Toen strandde ik op zo’n 55 films, iets meer dan een film per week. 73 is nog altijd maar een fractie van de bijna 400 films die jaarlijks hun première beleven in de Nederlandse bioscopen en filmtheaters. Maar ik vind dat ik 2016 - wat dat betreft - redelijk tevreden kan afsluiten.

Zag ik door dat relatief hoge aantal het afgelopen jaar nou ook betere films? Nee. Ik bezocht namelijk ook flink wat films waarvan ik van tevoren wist of had kunnen weten dat ze gingen tegenvallen. Maar waar ik toch naar toe ging omdat ik ze op z’n minst een kans wilde geven. Of omdat ik ze toch gewoon gezien wilde hebben. Omdat je ook teleurstellende films moet zien om te beseffen hoe mooi andere parels zijn. En omdat ‘grote’ films gewoon ook op het grote witte doek ervaren moeten worden.

Maar wat mij dit jaar opnieuw duidelijk werd is hoezeer film iets persoonlijks is. Natuurlijk kun je films technisch analyseren en vaststellen dat de kracht te danken is aan een knap geconstrueerd en geschreven scenario (La La Land, Remember), aan formidabele acteurs die de film weten op te tillen (Room, Tonio, Brooklyn), aan briljante cameravoering en belichting (The Revenant), betoverend production design (Nocturnal Animals, La La Land) of onweerstaanbare muziek (La La Land). En als alle puzzelstukjes - mede dankzij voortreffelijke regie - echt goed vallen heb je een film die je niet snel zult vergeten, zoals het geval is bij Spotlight, I Daniel Blake en La La Land.

Maar het is de persoonlijke blik - die bestaat uit de ‘bagage’ die je meeneemt, het moment waarop je een film bekijkt, de zaal waar je zit én het gezelschap waarmee je dat doet - die film kijken en ervaren tot iets heel persoonlijks maakt. En dat maakte dat ik genoot van Waterboys, enorm moest lachen om The Sausage Party, tranen moest wegvegen bij De zevende hemel, geboeid keek naar Sully, ontroerd was door An en gefascineerd door Arrival. Maar mijn top tien van 2016 haalden ze niet. 

Dat gezegd hebbende, hier zijn de films die er wel in voorkomen.

10) Le Fils de Jean
9) Nocturnal Animals
8) The Revenant
7) Remember
6) Brooklyn
5) Tonio
4) Room
3) Spotlight
2) I, Daniel Blake
1) La La Land

 

Still La La Land © Independent Films


Aantal reacties: 2
Let op: uw reactie heeft goedkeuring van de beheerder nodig voordat het geplaatst wordt.
Tanja 02-01-2017 om 13:11 uur
Mooie lijst Jeroen!
Tim 28-12-2016 om 19:40 uur
73 kom ik denk ik nog niet aan dit jaar haha! Maar ik heb Remember net gedownload, die had ik nog niet gezien, dus bedankt daarvoor;)
Jeroen 29-12-2016 om 09:18 uur
You're welcome Tim :-) Maak jij ook gebruik van http://letterboxd.com ?
Tim 05-01-2017 om 14:06 uur
Oe nee! daarvoor zijn we Fliq ook aan t bouwen deels:) ga er wel ff naar kijken!
Facebook Twitter LinkedIn Pinterest
Print Email